به اشتراک گذاشتن یکی از سختترین مهارتهای اجتماعی برای یادگیری کودکان نوپا است - و این کاملاً طبیعی است. کودکان زیر ۴ سال از نظر رشدی طوری برنامهریزی شدهاند که در به اشتراک گذاشتن چیزها مشکل داشته باشند، نه به این دلیل که خودخواه هستند، بلکه به این دلیل که بخشی از مغز که همدلی و کنترل تکانه را کنترل میکند، هنوز سالها تا بلوغ فاصله دارد.
درک چرا اینکه به اشتراک گذاشتن برای کودکان خردسال سخت است، اولین قدم برای آموزش مؤثر آن است. در اینجا آنچه تحقیقات میگویند - و آنچه واقعاً مؤثر است - آورده شده است.
چرا کودکان نوپا وسایلشان را به اشتراک نمیگذارند (و خودخواه نیستند)
یک سرخوردگی رایج والدین: به نظر میرسد فرزند شما از بازی کردن در کنار سایر کودکان خوشحال است تا اینکه کسی او را لمس کند. آنها اسباببازی - و بعد دنیا به پایان میرسد.
به همین دلیل است که این موضوع مربوط به شخصیت نیست:
رشد مغز. قشر جلوی مغز - ناحیهای که مسئولیت درک دیدگاه، کنترل تکانه و استدلال انتزاعی را بر عهده دارد - تا اواسط دهه بیست سالگی به طور کامل بالغ نمیشود. برای یک کودک دو ساله، درک مفهوم “بعد از اینکه او کارش را تمام کرد، میتوانی آن را پس بگیری” واقعاً دشوار است. درک زمان و رضایت به تأخیر افتاده زمانی که قشر جلوی مغز شما به سختی فعال است، دشوار است.
سردرگمی در مورد پایداری شیء. کودکان خردسال اغلب میترسند که اگر چیزی را ببخشند، دیگر آن را پس نگیرند. این ترس برای مرحله رشدی آنها غیرمنطقی نیست - طبیعی است.
خودمختاری و مالکیت. کودکان بین ۱۸ ماه تا ۳ سال در مرحله رشدیِ ابراز استقلال هستند. “مال من” یک نقص شخصیتی نیست - بلکه یک نقطه عطف رشدی است. کودکی که میگوید “مال من!” در حال شکلگیری یک حس سالم از خود است.
طبق تحقیقات دانشگاه تورنتو، کودکان تا زمانی که توانایی واقعی به اشتراک گذاشتن - از نوعی که از همدلی ناشی میشود نه از اطاعت - را کسب نمیکنند، رشد نمیکنند. ۷ یا ۸ سالگی. قبل از آن، آنچه ما “به اشتراک گذاشتن” مینامیم، در واقع یک رفتار اجتماعی آموخته شده است، نه یک انگیزه احساسی.
این به این معنی نیست که شما دست از تلاش بردارید. این به این معنی است که انتظارات و استراتژی خود را تنظیم میکنید.
چه چیزی کار نمیکند (و چرا)
مجبور کردن کودک به دادن اسباببازی ممکن است در لحظه باعث اطاعت شود، اما مهارت واقعی را ایجاد نمیکند. به کودکان میآموزد که تحت فشار اطاعت کنند - نه اینکه واقعاً چیزی را به اشتراک بگذارند.
شرمنده کردن ("این خوب نیست!" یا "خودخواه نباش!") بدون آموزش رفتار جایگزین، باعث شرمساری میشود. کودکان نوپا نمیدانند چه کار متفاوتی انجام دهند، زیرا هیچکس به آنها نشان نداده است.
انتظار تقسیم مساوی قبل از ۴-۵ سالگی کودک - و شما - را در معرض ناامیدی مداوم قرار میدهد. انتظارات خود را با آنچه از نظر رشدی واقعبینانه است، تنظیم کنید.
آنچه واقعاً مؤثر است: راهبردهایی از کلاسهای درس ما
معلمان مرکز E این استراتژیها را هر روز با کودکان ۳ تا ۵ ساله تمرین میکنند و در خانه نیز به خوبی از آنها استفاده میکنند.
۱. قبل از “به اشتراک گذاشتن” “نوبت را رعایت کردن” را آموزش دهید”
اشتراکگذاری به معنای بخشیدن چیزی است. نوبتگیری به معنای پس گرفتن آن است. برای یک کودک خردسال، “نوبت اوست، بعد نوبت توست” بسیار آسانتر از “اسباببازیات را به اشتراک بگذار” قابل درک و پذیرش است.”
از یک نشانه بصری یا فیزیکی استفاده کنید: یک “تایمر نوبت” روی تلفن همراهتان، یک تایمر شن و ماسه، یا صرفاً شمردن با هم (“تو 10 بار توپ را پرتاب میکنی، سپس ماریا 10 بار توپ را پرتاب میکند”). این قابلیت پیشبینی، اضطراب و درگیری را به طرز چشمگیری کاهش میدهد.
۲. شرح دهید که اشتراکگذاری چگونه است
“تو گذاشتی جیلن از بیل استفاده کند در حالی که تو با سطل زمین را کندی. این تو و جیلن بودید که نوبتی بازی میکردید.” بچهها وقتی نمونههای مثبت را همزمان با اتفاق افتادنشان نام میبریم - نه فقط وقتی اشتباهات را تصحیح میکنیم - واژگان و مفهوم را با هم یاد میگیرند.
۳. قبل از انتظار، احساس را بپذیرید
قبل از اینکه از فرزندتان بخواهید اسباببازیاش را رها کند، احساساتش را درک کنید:
“میبینم که واقعاً عاشق اون کامیون هستی. سخته که از بازی کردن با چیزی که دوست داری دست بکشی. میتونی دو دقیقه دیگه باهاش بازی کنی و بعد بذاری مارکوس نوبتش باشه؟”
این گام کوچک، مقاومت را به میزان زیادی کاهش میدهد. کودکان وقتی احساس کنند که درک میشوند، بسیار بیشتر همکاری میکنند.
۴. اول با خودتان تمرین کنید که با هم به اشتراک بگذارید
به اشتراک گذاشتن با یک بزرگسال مورد اعتماد، ریسک کمتری نسبت به به اشتراک گذاشتن با یک همسن و سال دارد. در خانه تمرین کنید: “میتوانم نوبتی با مداد شمعی شما باشم؟ من آن را فوراً برمیگردانم.” سپس سریع آن را برگردانید، از آنها تشکر کنید و تکرار کنید.
این نکته کلیدی را آموزش میدهد: بخشیدن چیزی به معنای از دست دادن آن برای همیشه نیست.
۵. پخش موازی را تنظیم کنید، نه اشتراکگذاری اجباری
برای کودکان زیر ۳ سال، بازی موازی - بازی کردن در کنار هم با مواد مشابه به جای اسباببازی یکسان - از نظر رشدی مناسب است. در صورت امکان، کپیهایی از وسایل محبوب را در اختیارشان قرار دهید. دو بیل، دو سطل، دو تا از اسباببازی مورد علاقهشان.
این کار، موقعیت درگیری را برای کوچکترین فرزندان به طور کامل از بین میبرد.
۶. درباره آن مطالعه کنید
کتابها یکی از قدرتمندترین ابزارها برای آموزش مهارتهای اجتماعی هستند، زیرا باعث ایجاد فاصله عاطفی از موقعیت میشوند. وقتی یک شخصیت اگر برای به اشتراک گذاشتن مشکل دارد، فرزندتان میتواند بدون احساس تدافعی در مورد آن صحبت کند.
امتحان کنید: “مال من! داستان کوله پشتی بچه” نوشته ملانی والش، یا “خرسهای برنستین یاد میگیرند که با هم تقسیم کنند” - هم مناسب سن و هم شروع کنندههای موثر مکالمه.
از چه سنی باید نگران باشم؟
بیشتر کودکان بین سنین ۴ تا ۶ سالگی شروع به مشارکت واقعی - نه فقط اطاعت کردن - میکنند. برخی از کودکان، به ویژه آنهایی که تک فرزند هستند یا تجربه محدودی از همسالان خود دارند، ممکن است به تمرین عمدی بیشتری نیاز داشته باشند.
اگر فرزند شما ۵ سال یا بیشتر دارد و دائماً در رعایت نوبت مشکل دارد، با پرخاشگری اختلافات را مدیریت میکند یا در موقعیتهای اجتماعی با مشکل قابل توجهی مواجه است، شاید ارزش داشته باشد که با معلم یا متخصص اطفال فرزندتان در این مورد صحبت کنید. به ندرت، مشکل اجتماعی مداوم میتواند نشانهای از یک نیاز رشدی باشد که به خوبی به حمایت اولیه پاسخ میدهد.
ما این مهارتها را هر روز در مرکز E تمرین میکنیم
در کلاسهای درس Head Start مرکز E، معلمان عمداً بر رعایت نوبت، مشارکت و همکاری از طریق بازی، فعالیتهای هدایتشده و آموزشهای بلادرنگ در طول درگیریهای اجتماعی تمرکز میکنند. ما همچنین این استراتژیها را با خانوادهها در بازدیدهای خانگی و کارگاههای والدین به اشتراک میگذاریم.
اگر به دنبال یک برنامه پیشدبستانی هستید که رشد اجتماعی-عاطفی را به اندازه آموزش جدی بگیرد، ما دوست داریم به شما نشان دهیم که این برنامه چگونه است.
سوالات متداول
آیا باید فرزندم را مجبور کنم یک اسباببازی خاص یا اسباببازی آرامشبخش را با دیگران به اشتراک بگذارد؟ به طور کلی، خیر. بسیاری از متخصصان دوران کودکی توصیه میکنند که به کودکان اجازه دهید یک وسیله “خاص” را که لازم نیست به اشتراک بگذارند، نگه دارند. اجازه دادن به کودکان برای انتخاب آنچه که به اشتراک میگذارند - به جای اینکه آنها را ملزم به اشتراکگذاری کامل کنید - در واقع با اجازه دادن به آنها برای تجربه احساسات مثبت سخاوت داوطلبانه، این مهارت را سریعتر ایجاد میکند.
فرزند من در مدرسه به خوبی با دیگران معاشرت میکند اما در خانه نه. چرا؟ خانه شامل ریسکهای عاطفی بالاتر و احساسات مالکیت قویتری است. کودکان اغلب در محیطهای ساختاریافته با معلمان آموزشدیده عملکرد بهتری دارند. این طبیعی است - به الگوسازی در خانه ادامه دهید و مهارتها در نهایت تعمیم خواهند یافت.
چه زمانی اشتراکگذاری آسانتر خواهد شد؟ بیشتر خانوادهها بین سنین ۴ تا ۵ سالگی، همزمان با رشد زبان و همدلی، متوجه بهبود قابل توجهی میشوند. تمرین مداوم و قرار گرفتن در معرض بازیهای مشارکتی با فشار کم، این روند زمانی را تسریع میکند.
با مرکز E ارتباط برقرار کنید
برنامهی «هد استارت» ما به کودکان در شهرستانهای یوبا و ساتر کمک میکند تا مهارتهای اجتماعی، عاطفی و تحصیلی مورد نیاز برای مهدکودک و زندگی را توسعه دهند.
???? با شماره (866) 417-4255 تماس بگیرید برای کسب اطلاعات در مورد ثبت نام کودکان 0 تا 5 ساله ???? درخواست رایگان در ecenter.org ???? به آدرس ۸۶۰ پلازا وی، یوبا سیتی، کالیفرنیا، کد پستی ۹۵۹۹۱ مراجعه کنید.
تقویت مهارتهای اجتماعی، مرحله به مرحله.
مرکز E ارائه دهنده برنامه های Head Start و Early Head Start برای شهرستان های یوبا و ساتر است. همه برنامه ها برای خانواده های واجد شرایط رایگان است.
