Why Play-Based Learning Matters for Preschoolers

وقتی یک کودک ۳ ساله ۲۰ دقیقه را صرف مرتب کردن دقیق سنگ‌ها در یک خط در پیاده‌رو می‌کند، اکثر بزرگسالان او را در حال بازی می‌بینند. اما مربیان دوران کودکی چیز متفاوتی را می‌بینند: کودکی که همزمان درگیر استدلال فضایی، تشخیص الگو، توجه متمرکز و حل مسئله به صورت خودجوش است.

بازی از بیرون ساده به نظر می‌رسد، اما در مغز یک کودک خردسال، به هیچ وجه ساده نیست.

علم بازی

محققان دهه‌هاست که در حال مطالعه‌ی اتفاقاتی هستند که در مغز کودک هنگام بازی رخ می‌دهد. تصویری که به دست می‌آید، شگفت‌انگیز است: بازی روشی است که کودکان خردسال مغز خود را با آن می‌سازند.

در طول بازی، کودکان: – ایجاد اتصالات عصبی — هر ماده، محیط یا تعامل اجتماعی جدید، شبکه‌ای از ارتباطات را ایجاد می‌کند که اساس یادگیری و تفکر را تشکیل می‌دهد – تمرین مهارت‌های عملکرد اجرایی — توانایی تنظیم تکانه‌ها، تغییر بین وظایف و برنامه‌ریزی از قبل. این مهارت‌ها که در “کار” بازی شکل می‌گیرند، از قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های موفقیت در مدرسه هستند – زبان در حال توسعه — بازی، زبانی متنوع‌تر و پیچیده‌تر از تقریباً هر فعالیت دیگری ایجاد می‌کند. کودکان در طول بازی دائماً چیزها را نام می‌برند، نقش‌ها را تعیین می‌کنند، اعمال را توصیف می‌کنند و داستان‌هایی را روایت می‌کنند – ایجاد مهارت‌های اجتماعی-عاطفی - یادگیری اشتراک‌گذاری، رعایت نوبت، مذاکره در مورد اختلافات و درک نشانه‌های اجتماعی در یک جلسه آموزشی اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه در یک جعبه شنی و گوشه‌ای برای لباس پوشیدن اتفاق می‌افتد.

آکادمی اطفال آمریکا بازی را “برای سلامت شناختی، جسمی، اجتماعی و عاطفی کودکان ضروری” می‌داند. سازمان ملل متحد آن را به عنوان یک حق اساسی هر کودک به رسمیت شناخته است.

این یک نظر سطحی نیست. این یک اجماع علمی است.

انواع مختلف بازی (و دلیل اهمیت هر کدام)

همه بازی‌ها یکسان نیستند. در اینجا نگاهی به دسته‌های اصلی بازی و آنچه هر یک در کودک در حال رشد می‌سازد، می‌اندازیم.

بازی نمایشی/تظاهری

کودک ۴ ساله‌ای که نقش “رستوران” را بازی می‌کند - یعنی نقش‌ها را تعیین می‌کند، منوی فرضی را به خاطر می‌سپارد، به درخواست‌های “مشتری” پاسخ می‌دهد - کار شناختی فوق‌العاده پیچیده‌ای انجام می‌دهد.

بازی‌های نمایشی: – مهارت‌های کلامی و روایتگری (داستان را از ابتدا تا میانه و انتها تعریف کردن) – دیدگاه‌گیری (با درک اینکه “مشتری” تجربه متفاوتی نسبت به “سرآشپز” دارد) - کنترل تکانه (در نقش خود ماندن، پیروی از قوانین دنیای خیالی) – تفکر انتزاعی (یک بلوک تبدیل به تلفن می‌شود؛ یک توده برگ تبدیل به سالاد می‌شود)

بازی سازنده

بلوک‌های ساختمانی. لگو. جعبه‌های مقوایی. خاک رس. قطعات آزاد در حیاط.

بازی‌های سازنده: – استدلال فضایی — پایه و اساس ریاضیات و مهندسی – حل مسئله و پشتکار — برجی که فرو می‌ریزد، رویکردی جدید می‌طلبد – مهارت‌های حرکتی ظریف — قدرت دست و هماهنگی لازم برای نوشتن – تفکر علت و معلولی - “اگر بلوک بزرگتر را روی آن بگذارم، کج می‌شود”

بازی فعال/فیزیکی

دویدن، بالا رفتن، پریدن، رقصیدن، کشتی گرفتن (بله، حتی کشتی گرفتن - با رعایت محدودیت‌ها) - اینها “انرژی‌سوز” نیستند. آنها مغز را می‌سازند.

بازی‌های فیزیکی: – رشد حرکتی درشت - حرکات بزرگ بدن که زیربنای هماهنگی و آگاهی فضایی هستند - ارزیابی ریسک — کودکانی که اجازه دارند ریسک‌های فیزیکی مدیریت‌شده را بپذیرند، یاد می‌گیرند که توانایی‌ها و محدودیت‌های خود را ارزیابی کنند – خودتنظیمی — دانستن اینکه چه زمانی باید متوقف شد، چگونه پس از هیجان آرام شد – ادغام حسی - توانایی بدن در پردازش و سازماندهی اطلاعات از چندین حس به طور همزمان

دو کودک با هم یک سازه بلوکی می‌سازند. گروهی بازی تعقیب و گریز انجام می‌دهند. دوستانی که در مورد اینکه چه کسی شاهزاده خانم شود، مذاکره می‌کنند.

بازی‌های اجتماعی باعث تقویت: – مهارت‌های همکاری و مذاکره – همدلی و نظریه ذهن – حل اختلاف — یادگیری حل اختلاف نظرها در زمان واقعی – دوستی — و امنیت عاطفی ناشی از آن

“اما آیا آنها نباید حروف و اعداد را یاد بگیرند؟”

این سوالی است که هر مربی کودک با آن مواجه می‌شود - و کاملاً قابل درک است.

حقیقت این است: مهارت‌هایی که از طریق بازی ایجاد می‌شوند، پایه و اساسی هستند که یادگیری آکادمیک را ممکن می‌سازند. کودکی که نمی‌تواند توجه خود را تنظیم کند، ناامیدی را مدیریت کند یا با همسالان خود ارتباط برقرار کند، صرف نظر از اینکه چند حرف را می‌تواند نام ببرد، در آموزش سوادآموزی مشکل خواهد داشت.

تحقیقات به‌وضوح نشان می‌دهد کودکانی که در برنامه‌های پیش‌دبستانی مبتنی بر بازی شرکت می‌کنند، مهارت‌های زبانی قوی‌تر، عملکرد اجرایی بهتر و شایستگی اجتماعی بیشتری نسبت به همسالان خود در برنامه‌های متمرکز بر آموزش و تمرین دارند. و این مزایا به مرور زمان افزایش می‌یابد.

این به این معنی نیست که یادگیری مبتنی بر بازی، سواد و ریاضی را نادیده می‌گیرد. در مرکز E، برنامه درسی ما عمداً مفاهیم دانشگاهی را به گونه‌ای در بازی می‌گنجاند که کودکان آن را به عنوان آموزش تجربه نمی‌کنند - آنها آن را به عنوان ... تجربه می‌کنند. سرگرم کننده. شمردن سنگ‌ها در یک خط. توجه به حرف اول نام یک دوست روی مکعب. توصیف وزن و بافت گِل. اینها پایه‌های آکادمیک اصیلی هستند که در بستر بازی اصیل ساخته شده‌اند.

آموزش مبتنی بر بازی در مرکز E چگونه است؟

در مرکز E، بازی چیزی نیست که پس از یادگیری “واقعی” اتفاق می‌افتد. است یادگیری - و معلمان ما برای به حداکثر رساندن قدرت توسعه آن بسیار آموزش دیده‌اند.

در کلاس‌های درس ما، موارد زیر را خواهید یافت: – مراکز یادگیری جایی که کودکان خودشان فعالیت‌ها را انتخاب می‌کنند - هنر، بازی‌های نمایشی، ساختمان‌سازی، پازل، علوم، کتابخانه - مواد عمدی به طور خاص برای ایجاد مهارت‌های هدف در هر حوزه انتخاب شده‌اند - معلمانی که مشاهده می‌کنند و گسترش می‌دهند - برای پرسیدن یک سوال، معرفی یک کلمه جدید یا بسط دادن تدریجی روایت، به بازی بپیوندید - زمان‌های گروهی ساختاریافته با دوره‌های طولانی کاوش آزاد و تحت هدایت کودک متعادل می‌شود - محیط‌های بیرونی به عنوان فضاهای یادگیری طراحی شده‌اند، نه فقط زمان ورزش

معلمان ما فقط به بچه‌ها اجازه بازی نمی‌دهند و آن را یادگیری نمی‌نامند. آنها طرح محیط‌های بازی را با اهداف رشدی در نظر بگیرید، مشاهده کنید که کودکان چه کاری انجام می‌دهند و چه مهارت‌هایی در حال ظهور است، و با دقت مداخله کنید تا رشد هر کودک را گسترش دهید.

چگونه از بازی در خانه حمایت کنیم

لازم نیست کلاس پیش‌دبستانی را از نو بسازید. چند تمرین ساده باعث می‌شود بازی در خانه به طور قابل توجهی رشد بیشتری داشته باشد.

از فرزندتان پیروی کنید. در برابر تمایل به هدایت یا تصاحب امور مقاومت کنید. به صحنه بروید و اجازه دهید آنها به شما نشان دهند که به چه چیزی علاقه دارند.

دعوت‌نامه‌هایی برای بازی تنظیم کنید. وسایل جالب را در یک مکان قابل دسترس قرار دهید - یک کاسه آب با فنجان، یک توده پارچه، یک جعبه سنگ و مخروط کاج از حیاط. لازم نیست آن را آماده کنید؛ فقط آن را در دسترس قرار دهید.

از زمان بدون ساختار محافظت کنید. بچه‌ها به زمانی نیاز دارند که برنامه‌ریزی‌شده، سازمان‌یافته یا هدفمند نباشد. بی‌حوصلگی اغلب منجر به غنی‌ترین بازی از همه می‌شود.

بدون جهت‌دهی، روایت کنید و سوال بپرسید. “داری چی درست می‌کنی؟” “اگه اینو امتحان کنی چی میشه؟” “در مورد این قسمت بهم بگو.” این سوالات بدون اینکه بازی رو تموم کنن، اون رو طولانی می‌کنن.

صفحه نمایش‌ها را خاموش کنید. بازی مستلزم آن است که کودک محتوا را تولید کند - و صفحات نمایش این کار را برای آنها انجام می‌دهند.

بازی روشی است که کودکان انسان بودن را می‌آموزند

اینگونه است که آنها تمرین می‌کنند دوست باشند، مشکل‌گشا باشند، قصه‌گو باشند، خالق باشند. اینگونه است که آنها تاب‌آوری عاطفی و انعطاف‌پذیری شناختی را ایجاد می‌کنند که در مدرسه و زندگی به آنها کمک خواهد کرد.

در مرکز E، ما از حق بازی کودکان در هر روز محافظت می‌کنیم - زیرا می‌دانیم وقتی یک کودک ۳ ساله سنگ‌ها را در پیاده‌رو مرتب می‌کند، واقعاً چه اتفاقی می‌افتد.

همه چیز.

سوالات متداول

آیا یادگیری مبتنی بر بازی به اندازه آموزش آکادمیک برای کودکان پیش دبستانی مؤثر است؟ تحقیقات به طور مداوم نشان می‌دهد که این روش برای نتایج بلندمدت مؤثرتر است. کودکانی که در برنامه‌های مبتنی بر بازی شرکت می‌کنند، در سنجش خودتنظیمی، شایستگی اجتماعی و حل خلاقانه مسئله - مهارت‌هایی که موفقیت در مدرسه را با اطمینان بیشتری نسبت به تشخیص زودهنگام حروف پیش‌بینی می‌کنند - از کودکانی که در پیش‌دبستانی‌های آموزشی-تحصیلی شرکت می‌کنند، بهتر عمل می‌کنند.

اگر فرزندم به مهارت‌های تحصیلی مانند حروف و اعداد نیاز داشته باشد - آیا بازی کردن این را کند نمی‌کند؟ یادگیری مبتنی بر بازی، محتوای آموزشی را به طور طبیعی ادغام می‌کند. کودکان در بازی اشیاء را می‌شمارند، با حروف در زمینه‌های معنادار روبرو می‌شوند، مهارت‌های روایت را از طریق داستان‌سرایی و بازی نمایشی توسعه می‌دهند. تفاوت آن با تمرین این است که یادگیری در فعالیت‌های معنادار و خودانگیخته گنجانده شده است - که باعث حفظ و کاربرد بهتر می‌شود.

چگونه می‌توانم از یادگیری مبتنی بر بازی در خانه حمایت کنم؟ اسباب‌بازی‌های بدون محدودیت (مثل بلوک‌ها، لوازم هنری، شن/آب، لباس پوشیدن) را به اسباب‌بازی‌های الکترونیکی تک‌کاره ترجیح دهید. در بازی از فرزندتان پیروی کنید، نه اینکه او را هدایت کنید. در طول بازی سوالات بدون محدودیت بپرسید ("چی داری می‌سازی؟ بعدش چی میشه؟"). اجازه دهید حوصله‌اش سر برود - تخیل از آنجا شروع می‌شود.

آیا کلاس‌های مرکز E آموزش‌های آکادمیک هم دارند یا فقط بازی می‌کنند؟ مرکز E از یک برنامه درسی مبتنی بر بازی استفاده می‌کند که عمداً مهارت‌های تحصیلی را ایجاد می‌کند. زمان دایره‌ای حروف، اعداد و مفاهیم را معرفی می‌کند. فعالیت‌های گروه‌های کوچک مهارت‌های خاصی را هدف قرار می‌دهند. اما وسیله اصلی یادگیری، بازی است - که با تحقیقات در مورد بهترین روش یادگیری کودکان در سنین پیش‌دبستانی مطابقت دارد.

درباره برنامه‌های مبتنی بر بازی مرکز E بیشتر بدانید

???? با تیم ثبت نام ما به شماره ‎(866) 417-4255‎ تماس بگیرید. — ما آماده‌ایم تا به سوالات شما پاسخ دهیم ???? درخواست آنلاین در ecenter.org — پیش‌نیازهای خود را در عرض چند دقیقه شروع کنید ???? وارد شوید در خیابان پلازا ۸۶۰، یوبا سیتی، کالیفرنیا ۹۵۹۹۱

مرکز E: جایی که یادگیری مانند دوران کودکی به نظر می‌رسد.

مرکز E ارائه دهنده خدمات Head Start و Early Head Start برای شهرستان‌های یوبا و ساتر است که به کودکان از بدو تولد تا 5 سالگی خدمات ارائه می‌دهد.